Staart u ook wel eens een tijdje naar het draaien van de wasmachine of een gerecht in de magnetron? Ik heb daar vaak “last” van. Mijn huisgenoot zeg ik steevast dat ik aan het controleren ben of alles wel goed gaat, maar ondertussen vind ik het heerlijk om bij weg te dromen. Sinds een paar dagen kan ik af en toe een tijdje staren in de broedmachine. Daar liggen op dit moment onder het gezoem van de ventilator bij 37,6 graden en een luchtvochtigheid van 47% tien kippeneieren te broeden. Nog 20 dagen en dan is het zover. Als alles goed gaat.
De eieren zijn van de Bresse kip; een Franse kwaliteitskip die slechts in een kleine regio in Frankrijk wordt grootgebracht. Het was het eerste dier dat in Frankrijk een Appellation d’origine contrôlée ontving. Hieraan zijn bepaalde eisen verbonden, zoals een gegarandeerde voedselkwaliteit en minimum leefruimte voor de kip. De Appelation Bresse is herkenbaar aan het vignet: de kip met rode kam, witte veren en blauwe poten, met daaraan een ring met de naam van de fokker. Geven al na 4 maanden eieren en zijn ook nog eens uitstekende slachtkippen. Dat is nog eens “branding”.
Hoe ik er dan aankwam? Via Marktplaats. Ik haalde de eieren in Rouveen. En daar zag ik veel boerderijen met een blauwe plint. Ik vroeg de boerin nog wat daar de betekenis van is. Dat wist ze niet: “…dat is gewoon zo. Zo hebben we ook groene luiken. Dat hebben ze in Staphorst ook. Maar dat is anders groen. Dat is Staphorst groen. Bij de plaatselijke verfhandel moet je er dus wel bij zeggen of je Rouveens groen wilt of Staphorst groen…”. Ook dat is branding, maar in Rouveen “is het gewoon zo”.
